همه چیز درباره میدان آزادی و برج آزادی به صورت کامل +عکس

دسته بندی: پزشک

«میدان آزادی» بزرگ ‌ترین و معروف ترین میدان شهر تهران قلمداد می شود که در بخش غربی آن واقع شده است. در سال ۱۳۴۹ شمسی، این میدان به همراه برج آزادی توسط مهندس معمار «حسین امانت» به منظور یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی «میدان آزادی» نام گرفت.

ویژگی‌های میدان:

میدان آزادی به شکل بیضی ساخته شده ‌است و در مرکز آن برج آزادی جای دارد. میدان آزادی مساحتی در حدود ۵۰ هزار مترمربع دارد که پس از میدان نقش جهان اصفهان با مساحت تقریبی ۸۹ هزار مترمربع، دومین میدان بزرگ ایران محسوب می گردد. برج آزادی نیز که یکی از شناخته‌ شده ‌ترین نمادهای تهران است و دارای ارتفاع چهل و هشت متر می باشد.

بر پایه نظرسنجی‌های انجام شده، برج آزادی به عنوان مهمترین نماد شهر تهران شناخته شده است و سومین جایی است که برای مورد بازدید گردشگران خارجی قرار می گیرد.

معماری برج آزادی:

می توان گفت معماری برج آزادی تلفیقی از معماری دوران هخامنشی، دوران ساسانی و دوره اسلامی می باشد. برج آزادی شامل سه طبقه، چهار آسانسور، دو راه پله و ۲۸۶ پلکان می باشد. محوطه زیرین برج آزادی نیز شامل چندین سالن نگارخانه، کتابخانه، نمایشگاه، موزه و دیگر فضاهای کاربردی می باشد. این سازه دارای ۶۳ متر طول، ۴۵ متر ارتفاع از سطح زمین بوده و ارتفاع آن از کف موزه ۵ متر می باشد. شایان ذکر است در ساخت برج آزادی ۴۶ هزار قطعه سنگ به کار رفته ‌است.

حسین امانت در مورد معماری برج آزادی گفته است:  این بنا به گذشته‌های درخشان تاریخ ایران نظر دارد؛ به دورانی که ایران در ادبیات، هنر، معماری، صنایع دستی، علوم مختلف و چیزهای دیگر سرآمد بود. من می ‌خواستم جمع ‌بندی خود از این ‌ها را در برج شهیاد ارائه کنم تا اگر کسی از خارج وارد ایران می‌شود یا حتی مردم ایران بدانند که این اثر به کجا و به کدام فرهنگ مربوط است. در این بنا، خطوط موازی و کشیده پایه ها یادآور سبک معماری هخامنشی، قوس اصلیِ میان برج، نمادی از طاق کسری که مربوط به دوره ساسانی ست و قوس بالایی آن که یک قوس شکسته ‌است، از دوران بعد از اسلام و نفوذ اسلام در ایران الهام گرفته ‌است.

رسمی سازی‌ هایی که بین این دو قوس را پر می ‌کنند، بسیار ایرانی است و من آن را از گنبد مساجد ایران الهام گرفته ‌ام. در واقع تکنیکِ گنبد سازی در ایران بسیار جالب است و شما در هر مسجدی، چیز تازه‌ای می ‌بینید. در این گنبدها که نشانه نبوغ ایرانی است، معماران قدیم از قاعدهٔ مربع بنا، وارد دایره گنبد شده‌اند و این کار را با کمک رسمی ‌بندی‌ها و مقرنس کاری‌های بسیار زیبا انجام داده‌اند. در برج آزادی هم همین کار انجام شده ‌است. هندسهٔ بنا یک هندسهٔ مربع مستطیل است که از روی چهارپایهٔ خود می‌ چرخد، شانزده ضلعی می‌شود و در آخر به صورت یک گنبد شکل می‌گیرد. این گنبد تنها از داخل برج قابل مشاهده‌ است .

دو طبقهٔ داخل برج، با آسانسور قابل دسترسی می باشد.

طبقهٔ بالا که به عنوان نمایشگاه طراحی و با گنبدی از بتن سفید پوشیده شده‌است. در این گنبد، مُقرنس ایرانی به شیوهٔ تازه‌ای اجرا شده و ارتفاع آن از بام آزادی بیرون زده، دیده می‌شود و با کاشی‌های فیروزه‌ای و معرق ایرانی پوشیده شده‌است. مصرف بتن سفید در این قسمت و در سالن پذیرایی آن، در آن زمان کار نویی در ایران بود.

این بنا سنگ‌هایی دارد که در قسمت پایین برج ۳٫۲ متر طول و ۱٫۶ متر ارتفاع دارند و کار دست سنگتراشان است. این سنگ‌ها با بتن و آهن ضدزنگ به هم چسبیده‌اند و پشت آن‌ها نیز سطح خشنی وجود دارد تا روی آن نلغزند؛ و هر سنگ کنار سنگ دیگر، با یک ماده قابل انعطاف و شبیه به لاستیک با نام Flexible sealant بندکشی شده‌است. استفاده از موادی غیر از این باعث شکسته‌شدن سنگ‌ها می‌شود. زیرا در گرمای تابستان و سرمای زمستان سنگ‌ها و بتن زیر آن‌ها دائماً در حال منبسط و منقبض شدن هستند.

نقشهٔ میدان دقیقاً از سقف مسجد شیخ‌لطف‌الله اقتباس شده، تنها به جای یک دایره، در اینجا دو بخش از دو بیضی با کانون‌های متفاوت وجود دارند. اغلب طرح‌های پروژه، از جمله این طرح را اردوان افضلی با نقشه‌های پیچیدهٔ هندسی و با الهام از نمونه‌های تاریخی و با چرخشی مدرن پرورانده است. البته طراحی سازهِ نیز اردوان افضلی که ۸ Over Arup انجام داد، کمک شایانی به سازمان‌دهی هندسی این طرح‌ها کرد.

تحلیل هندسی تناسبات برج آن را کوتاه و تنومند نشان می‌دهد. در واقع اگر برج بلندتر می‌بود و اگر سه دایره افقی با دایره‌های عمودی هم‌سان بودند، قطعاً اوج‌گیری برج بیشتر القا می‌شد و دیگر همچون هیکلی بدون سر و گردن به نظر نمی‌رسید. اما به هرحال، ارتفاع ۴۵ متری برج که به دلیل نزدیکی به فرودگاه به طرح امانت تحمیل شده بود، او را محدود می‌کرد؛ بنابراین آنچه را که در ارتفاع نمی‌توانست به‌دست‌آورد، با گسترش افقی ستون‌ها و عظمت شکل‌های توخالی قسمت پایین جبران کرد.

 

معماری میدان:

به گفته حسین امانت: نقوشی که در میدان هست و باغچه‌ها و گل‌کاری‌ها را شکل می‌دهد، از طرح داخلی گنبد مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان الهام گرفته شده؛ منتها هندسه دایره گنبد تبدیل به بیضی شده‌است. روابط لگاریتمی جالبی در هندسه و ابعاد گنبد مسجد شیخ لطف‌الله هست که دانش عمیق ریاضی معماران ایران در دوره‌های گذشته را نشان می‌دهد.

«طرح آب‌نما و فواره‌ها هم ملهم از باغ‌های ایرانی است. همین‌طور شیب میدان با دقت و به منظور خاصی طراحی شده، حد ارتفاع برج آزادی ۴۵ متر است؛ چون نزدیک فرودگاه مهرآباد قرار گرفته و نمی‌شود بلندتر از این ساخت؛ ولی من می‌خواستم وقتی به بنا نزدیک می‌شوید به طرف بالا بروید، در حالی که بالا بردن بنا ممکن نبود. ما برای این که مشکل ارتفاع را حل کنیم، یک سرازیری در میدان بوجود آوردیم. یعنی شما از طرف فرودگاه که وارد میدان می‌شوید به شکل سرازیر به برج نزدیک می‌شوید و می‌رسید به آن آب‌نمای دایره شکل و وقتی به بنا نزدیک می‌شوید، دوباره بالا می‌آیید. زمین زیر برج کاملاً صاف است. این صافی و آن شیب میدان وقتی به هم می‌رسند، خط‌های قوسی جالبی را ایجاد می‌کنند.»